Det Norske Akademis Ordbok

gjel

gjel 
substantiv
BØYNINGet; gjelet, gjel
UTTALE[je:l]Uttale-veiledning
ETYMOLOGI
av norrønt gil; beslektet med geil
BETYDNING OG BRUK
trang, vill fjellkløft
SITATER
  • et dybt gjel med en liden kvas elv i midten
     (Hjalmar Christensen Fogedgaarden 110 1911)
  • veien førte ned i mørke gjel, over durende elver og over kolde snefonner
     (Sigrid Undset Husfrue 194 1921)
  • overført
     
    ret frem til randen av helvedes gjel hadde hun vandret
     (Sigrid Undset Husfrue 136 1921)
  • en sideelv skar seg ut av et trangt gjel
     (Ailo Gaup Natten mellom dagene LBK 1992)
  • fra denne djupe, avstengte bolten er det bare en eneste smal utgang, som et trangt gil
     (Mikkjel Fønhus Reinsbukken på Jotunfjell 149 1926)
  • elven dannet en kulp og likesom svulmet opp før den styrtet ned i gjelet
     (Karl Ove Knausgård Om sommeren 317 2016)